قطار می رود
تومی روی
تمام ایستگاه می رود
و من چقدر ساده ام
که سالهای سال
در انتظارتو
کنار این قطار رفته ایستاده ام
و هم چنان
به نرده های ایستگاه رفته
تکیه داده ام!
+
نوشته شده در ساعت توسط وحیده
|
كاش بودي تادلم تنها نبود
تا اسير غصه فردا نبود
كاش بودي تا براي قلب من
زندگي اينگونه بي معنا نبود
كاش بودي تا لبان سرد من
قصه گوي غصه غمها نبود
كاش بودي تا نگاه خسته ام
بي خبر از موج واز دريا نبود
كاش بودي تا زمستان دلم
اينچنين پرسوز وپرسرما نبود
كاش بودي تا فقط باور كني
بعد تو اين زندگي زيبا نبود
پست الکترونیک
نوشته های پیشین
شهریور 1388مرداد 1388
تیر 1388
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
مهر 1386
شهریور 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
پیوندها
حرف های یک دل
غریب اشنا
شب نیلوفری
به عشق تو زنده بودم
اخ دلم نشکنی ها
معشوقه ی بی خبر
اولین قطره ی اشک
به رنگ گل سرخ
عشق نا معلوم
دست نوشته های یک دختر
غریب عاشق
سکوت دل
دقایق سوخته
اکواریوم
فریاد بی صدا
دنیای دلتنگی
sissis
دوست داشتن
برازنده ایرانی
غم نامه ی من
عشقم گل سرخ
گریه یا خنده
dont forget me
گلپسر
مددکاران جوان
طراح
قالبNight Silence