سوزانده و کشته و فنا کرد

ای قبله ی عشق و ارزویم

بگذار که نکته ای بگویم

اکنون که جدا ااز تو غریبم

اکنون که ز عشق بی نصیبم

سوگند به خالق محبت

سوگند به پاکی و صداقت

سوگند به تار تار مویت

سوگند به عشق و ارزویت

شوری که نهفته در دلم بود

در راه محبت تو کم بود

از همه ی شما دوستانی که به من سر زدید ممنونم

شاید انروز که سهراب نوشت

تا شقایق هست زندگی باید کرد

خبری از دل پر درد گل یاس نداشت

باید اینجوری نوشت هر گلی هم باشد

چه شقایق چه گل پیچک و یاس

زندگی اجباریست